Komitet ds. Leków u Ludzi (CHMP) EMA zalecił warunkowe dopuszczenie do obrotu w Unii Europejskiej (UE) produktu Elrexfio (elranatamab) w monoterapii (stosowanej samodzielnie) w leczeniu dorosłych pacjentów z nawrotowym i opornym na leczenie szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali co najmniej trzy wcześniejsze terapie i u których choroba nowotworowa uległa pogorszeniu od czasu otrzymania ostatniego leczenia.
Szpiczak mnogi to rzadki nowotwór komórek plazmatycznych. W chorobie tej proliferacja komórek plazmatycznych wymyka się spod kontroli, co powoduje namnażanie się nieprawidłowych, niedojrzałych komórek plazmatycznych i wypełnianie szpiku kostnego. Kiedy komórki plazmatyczne stają się nowotworowe, nie chronią już organizmu przed infekcjami i wytwarzają nieprawidłowe białka, które mogą powodować problemy z nerkami, kośćmi i krwią.
W ostatnich latach opracowano i zatwierdzono szereg nowych leków stosowanych w leczeniu szpiczaka mnogiego, co prowadzi do stałej ogólnej poprawy przeżywalności pacjentów. Jednakże potrzebne są nowe leki dla pacjentów, którzy byli już leczeni trzema głównymi klasami leków (leki immunomodulujące, inhibitory proteasomów i przeciwciała monoklonalne) i którzy już na nie nie reagują.
Elranatamab, substancja czynna leku Elrexfio, jest przeciwciałem monoklonalnym skierowanym przeciwko dwóm białkom jednocześnie. Przyłączając się jednocześnie do białka zwanego antygenem dojrzewania komórek B (BCMA), które jest obecne na powierzchni komórek szpiczaka mnogiego, oraz do CD3, białka obecnego na limfocytach T (komórkach układu odpornościowego ), lek aktywuje limfocyty T w celu zabicia komórek szpiczaka mnogiego.
Lek Elrexfio otrzymał wsparcie w ramach programu EMA PRIority MEdicines (PRIME), który zapewnia wczesne i ulepszone wsparcie naukowe i regulacyjne dla leków, które mają szczególny potencjał w zakresie zaspokajania niezaspokojonych potrzeb medycznych pacjentów.
CHMP oparł swoje zalecenie dotyczące warunkowego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu na otwartym, jednoramiennym, wieloośrodkowym badaniu klinicznym II fazy. W części badania uznanej za kluczową badano skuteczność leku Elrexfio w monoterapii u 123 uczestników chorych na opornego na leczenie szpiczaka mnogiego, którzy otrzymali wcześniej co najmniej trzy terapie, w tym lek immunomodulujący, inhibitor proteasomu i przeciwciało anty-CD38, ale którzy nie otrzymali wcześniej terapii ukierunkowanej na BCMA. U 61% pacjentów włączonych do badania wystąpiła odpowiedź na leczenie lekiem Elrexfio, a u ponad 70% pacjentów, którzy uzyskali odpowiedź, istnieje prawdopodobieństwo przeżycia bez nasilenia choroby średnio przez 15 miesięcy.
Ogólny profil bezpieczeństwa elranatamabu ustalono na podstawie analizy danych od 265 uczestników. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby krwinek, zakażenia i zespół uwalniania cytokin (CRS) (tj. stan powodujący gorączkę, wymioty, duszność, ból głowy i niskie ciśnienie krwi). Jednym z głównych zagrożeń związanych ze stosowaniem elranatamabu jest toksyczność neurologiczna, w tym neurotoksyczność związana z komórkami efektorowymi układu odpornościowego (ICANS), ponieważ zdarzenia te mogą potencjalnie zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu, jeśli nie są właściwie leczone. Strategie monitorowania i łagodzenia skutków dla CRS i ICANS opisano w informacji o produkcie oraz w planie zarządzania ryzykiem stanowiącym integralną część zezwolenia.
Zaleca się uzyskanie warunkowego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu leku Elrexfio, co stanowi jeden z mechanizmów regulacyjnych UE mających na celu ułatwienie wczesnego dostępu do leków spełniających niezaspokojone potrzeby medyczne. Ten rodzaj zatwierdzenia pozwala Agencji zalecić do dopuszczenia do obrotu lek zawierający mniej kompletne dane, niż zwykle, jeśli korzyść z natychmiastowej dostępności leku dla pacjentów przewyższa ryzyko związane z faktem, że nie wszystkie dane są jeszcze dostępne.
W celu potwierdzenia wyników uzyskanych w badaniu kluczowym firma będzie musiała przedstawić dane z randomizowanego badania III fazy porównującego skuteczność i bezpieczeństwo elranatamabu w monoterapii i elranatamabu stosowanego w skojarzeniu z daratumumabem w porównaniu ze schematem leczenia daratumumabem, pomalidomidem i deksametazonem u dorosłych pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jedną, ale nie więcej niż trzy linie leczenia, w tym lenalidomid i inhibitor proteasomu. Spółka ma także obowiązek przedłożyć ostateczne wyniki kluczowego badania klinicznego II fazy.
Opinia przyjęta przez CHMP stanowi pośredni krok na drodze leku Elrexfio do dostępu do leku dla pacjentów. Opinia zostanie teraz przesłana do Komisji Europejskiej w celu przyjęcia decyzji w sprawie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w całej UE. Po wydaniu pozwolenia na dopuszczenie do obrotu decyzje dotyczące ceny i refundacji będą podejmowane na poziomie każdego państwa członkowskiego, biorąc pod uwagę potencjalną rolę lub zastosowanie tego leku w kontekście krajowego systemu opieki zdrowotnej tego kraju.
(EMA)
