Lekarz i pacjent na problemy zdrowotne patrzą z innej perspektywy, więc senior powinien być przygotowany do wizyty u lekarza, aby maksymalnie wykorzystać czas spotkania.
Im lepiej przychodnia jest dostosowana do przyjmowania pacjenta senioralnego i im lepiej on sam przygotuje się do spotkania z lekarzem, tym większa jest szansa, że wyjdzie z gabinetu z poczuciem wysłuchania i zaopiekowania, a także ze zrozumieniem zaleceń lekarskich.
Czas spotkania z lekarzem jest ograniczony, więc przy nieplanowanych wizytach najistotniejsze jest, aby zaraz na początku spotkania informować lekarza, z jakiego powodu korzysta się z konsultacji. Mówienie o błahostkach na początku wizyty marnuje czas, a przypominanie sobie dopiero przy wychodzeniu z gabinetu o ważnych medycznie kwestiach do omówienia skutkuje przedłużeniem spotkania lub nawet koniecznością umówienia kolejnego. Warto więc mieć ze sobą listę problemów zdrowotnych, wskazać je od początku wizyty lekarzowi aby wspólnie ustalić priorytety. Ułatwi to lekarzowi wyselekcjonowanie kwestii najistotniejszych bądź wymagających niezwłocznych działań w zakresie diagnostyki czy leczenia.
Jak się ubrać i co przynieść na wizytę u lekarza?
Bardzo cenię, kiedy osoby starsze przychodzą elegancko ubrane, ale zachęcam, żeby na wizytę założyć odzież wygodną, aby można łatwo rozebrać się do badania i ubrać po nim. To istotne, ponieważ często senior odwiedzający przychodnię musi rozebrać się i ubrać kilkakrotnie – do kolejnych badań. W okresie jesienno-zimowych zachorowań warto zakładać maseczkę na twarz, co zmniejsza ryzyko zarażenia się seniora sezonową infekcją.
Pacjent powinien mieć ze sobą aktualne wyniki badań laboratoryjnych, które wykonywał, oraz informacje z konsultacji z innymi specjalistami odbytych od czasu jego ostatniej wizyty w poradni POZ. Dostarcza to ważnych informacji lekarzowi rodzinnemu o tym, co wydarzyło się w kwestiach zdrowotnych pacjenta.
Pacjent powinien mieć też przy sobie listę przyjmowanych leków, suplementów diety, ziół – wraz z dawkowaniem, datami rozpoczęcia bądź zakończenia stosowania konkretnego preparatu, a także z informacją, dlaczego i kiedy zdecydował o samodzielnym zakończeniu przyjmowania konkretnego leku. Taka lista stanowi ogromne wsparcie dla każdego lekarza, do którego senior się zgłosi i pomaga maksymalnie wykorzystać czas wizyty; jest też pomocna w aptece. Można ją napisać samodzielnie lub skorzystać z gotowych szablonów dostępnych w internecie.
Warto mieć również ze sobą dzienniczki pomiarów wykonywanych w warunkach domowych, np. ciśnienia, glikemii czy saturacji, oraz notatki dotyczące np. obserwowanych objawów, częstości oddawania stolca czy ilości wypijanej wody. Wszystkie te informacje są dla lekarza bardzo przydatne, a czasem okazują się kluczowe przy planowaniu, modyfikowaniu leczenia lub podejmowaniu decyzji terapeutycznych.
Bilans zdrowia seniora co 3 lata
Seniorzy mogą skorzystać z wielu badań profilaktycznych. Od maja 2025 r. działa program Moje Zdrowie – bilans zdrowia osoby dorosłej, dedykowany osobom od 20. roku życia i bez górnej granicy wiekowej dla chcących skorzystać z udziału w tym programie. Pacjenci w wieku 65+ korzystają z tego programu. Uczestnictwo w nim wiąże się z koniecznością wypełnienia dość obszernej ankiety – można to zrobić przed wizytą u lekarza lub w domu w dogodnej dla siebie chwili; kwestionariusz jest dostępny na stronie internetowej pacjent.gov.pl i w aplikacji mobilnej. Przyniesienie na badanie bilansowe wypełnionego wcześniej kwestionariusza oszczędza cenny czas podczas wizyty, bo lekarz może szybko zapoznać się z kluczowymi informacjami na temat zdrowia pacjenta. Można także liczyć na wsparcie w wypełnieniu ankiety zdrowotnej podczas samej wizyty w POZ. Jeśli lekarz w ankiecie i wynikach badań znajdzie informacje, które wywołają jego niepokój, może od razu przeprowadzić krótkie testy, na przykład ocenić siłę mięśniową, realizując proste badanie polegające na tym, że senior wielokrotnie wstaje z krzesła i siada na nim.
Bardzo ważną częścią badania bilansowego w zakresie zdrowia u seniora jest ocena funkcji kognitywnych i wykrywanie zaburzeń w tym obszarze. Dzięki temu można szybko sprofilować pacjentów w najstarszych grupach wiekowych i zrobić wstępny przesiew pod kątem ryzyka rozwoju depresji, jak również pogorszenia pamięci i zdolności poznawczych.
Autor tekstu:
