Choć jestem już emerytką, nie czuję się jeszcze seniorką. Seniorką może czuć się moja prawie 90-letnia mama. Jednak nawet tak słuszny wiek nie przeszkadza mamie pozostawać aktywną.
Przyjmuje się, że seniorem zaczyna się być w wieku 60-65 lat. Wydaje mi się, że ta granica w dzisiejszych czasach mocno się przesunęła, gdyż współcześnie wiele osób, które mają dużo więcej niż 65 lat, pracuje i pozostaje aktywnych również pozazawodowo.
Nie bać się żyć
Także moja mama po przejściu na emeryturę pozostała aktywna, nie bała się wyzwań i nowości. Samolotem leciała po raz pierwszy, mając prawie 80 lat, a przez kilka kolejnych lat odkrywała świat, podróżując ze swoją wnuczką, a moją córką. Do 85. roku życia mieszkała sama i samodzielnie zajmowała się dużym domem i ogrodem. Dbała i nadal dba o siebie, a rodzina seniorkę w tym wspomaga. Z upływem lat wsparcia ze strony bliskich jest coraz więcej, gdyż na pewne aspekty procesu starzenia się i predyspozycje genetyczne nie mamy dużego wpływu. Niemniej, doświadczenie uczy, że każde działanie, które służy zachowaniu jak najdłużej dobrej kondycji psychofizycznej, należy podejmować. Moja mama, nawet będąc po udarze i zmagając się z problemami neurologicznymi oraz innymi schorzeniami związanymi z wiekiem, pozostaje zadbana na co dzień, pogodna, sprawna i otwarta na nowe; ćwiczy pamięć, prowadzi dzienniczek zdarzeń z jej życia, spotyka się z ludźmi i regularnie uczestniczy w zajęciach grupowych dla seniorów. Bycie wśród ludzi ma nieocenioną wartość dla zdrowia psychicznego osoby starszej – to antidotum na samotność i osamotnienie, które często prowadzą do depresji.
Dbać o siebie kompleksowo
Praktyka potwierdza, że ruch, zdrowa dieta i badania profilaktyczne pomagają osobom starszym zachować sprawność. Badajmy się więc regularnie, będąc w starszym wieku, bo to pomaga wcześnie wykryć różne, nieraz poważne schorzenia. I postępujmy według zaleceń lekarza, aby poprawić lub jak najdłużej utrzymać w dobrej formie własne zdrowie.
Jeżeli jest taka możliwość, warto, aby senior – szczególnie jeśli zmaga się z chorobami – korzystał z pomocy dietetyków, bo dobrze dobrana dieta zapobiega rozwojowi wielu schorzeń i wspomaga leczenie, między innymi cukrzycy. Przykład mojego męża potwierdza, że dietą przy cukrzycy można zdziałać bardzo wiele, a dobrze dobrane żywienie służy też poprawie sylwetki nawet w starszym wieku.
Dieta osoby starszej powinna być bogata w warzywa, nabiał, zdrowe tłuszcze i zawierać jak najmniej słodyczy. Trzeba też zwracać uwagę na jakość pożywienia. Dobrą dietą poprawiamy również stan jelit, dlatego starszy człowiek powinien spożywać naturalne probiotyki, czyli maślankę, kefir, jogurty naturalne i sery. Nabiał jest konieczny, gdyż z wiekiem wzrasta zapotrzebowanie na białko. Starsi ludzie powinni jeść chude mięso drobiowe, ryby, produkty pełnoziarniste, otręby i orzechy, a ograniczać czerwone mięso, wędliny i kiełbasy oraz unikać produktów wysokoprzetworzonych. Istotne jest też nawadnianie organizmu – niestety, im jesteśmy starsi, tym częściej o tym zapominamy.
Róbmy też cokolwiek, aby wstać z kanapy, bo ruch i ćwiczenia równowagi mają ogromne znaczenie dla zdrowia psychofizycznego. Mimo że nie czuję się jeszcze seniorką (choć do tej grupy z racji wieku już się zaliczam), to jestem aktywna fizycznie i ćwiczę też z trenerem, żeby poprawić równowagę, bo to pomaga zapobiegać upadkom, które u seniorów nie są rzadkością i mogą prowadzić do bardzo poważnych powikłań ograniczających mobilność. Ruszajmy się więc – tak, jak lubimy i na ile pozwalają na to kondycja fizyczna i stan organizmu. To może być spacer z kijkami, gimnastyka, pływanie, joga, jazda na rowerze, a nawet taniec przed lustrem. Ćwiczenia są bardzo ważne, bo wzmacniają mięśnie, poprawiają metabolizm, krążenie krwi i wygląd, a kiedy dobrze wyglądamy, mamy też lepsze samopoczucie i więcej wiary w siebie.
